مفهوم LVM و نحوه ی عملکرد آن

LVM یک ابزار برای مدیریت حجم منطقی که شامل دیسک تخصیص، striping، mirroring و تغییر اندازه حجم منطقی است.

با LVM، هارد دیسک و یا مجموعه ای از دیسک های سخت به یک یا چند حجم فیزیکی اختصاص داده است. حجم فیزیکی LVM را می توان در دستگاه های بلوک دیگر که ممکن است دو یا چند دیسک دهانه قرار می گیرد.

حجم فیزیکی شامل ترکیبی از حجم های منطقی به استثنای پارتیشن /boot می باشد. پارتیشن /boot به این خاطر که bootloader نمی تواند آن را فراخوانی کند نمی تواند یک حجم منطقی باشد. اگر پارتیشن /root برروی یک حجم منطقی باشد یک پارتیشن جدا به نام /boot ایجاد می کند که جز آن فضا نیست. و باتوجه به اینکه یک حجم فیزیکی نمی تواند به چندین درایو تقسیم شود بنابراین در صورتی که بخواهید بیشتر از 1 درایو داشته باشید می بایست تعدادی حجم فیزیکی ایجاد نمایید

LVM

این حجم ها می تواند به عنوان mount point برای دایرکتوری های /home ، / و همچنین فایل سیستم ها شامل ext2 و یا ext3 در نظر گرفته شود. نکته ی قابل توجه این است که زمانی که هرکدام از پارتشین ها به 100% فضای مصرفی خود می رسند، از طریق ویژگی LVM می توان از فضای خالی موجود به آن پارتیشنی که فضایش پر شده است اختصاص داد و تا آن پارتیشن فضای بیشتری در اختیار داشته باشد. و همچنین زمانی که یک درایو سخت جدیدی به سیستم اضافه می شود ، این هارد می تواند به فضای مربوطه اضافه شود و در نتیجه پارتیشن هایی که جز فضای حجمی باشند می توانند گسترش یابند.

به بیانی دیگر اگر فایل سیستم پارتیشن های سیستم از نوع ext3 باشد، آنگاه درایو های سخت به پارتشین هایی با فضای تعریف شده تقسیم می شوند و در این حالت در صورتی که فضای پارتشین به صورت کامل مصرف شود در این شرایط گسترش فضای پارتشین به آسانی نخواهد بود ، حتی اگر پارتشین به هارد درایو دیگری منتقل شود آنگاه فضای اختصاص داده شده به هارد اول می بایست مجدد در قابل پارتیشنی متفاوت allocate (اختصاص داده) شود.